تغییرات حسی و روحی ام را دوست دارم ...وشاید هیچ وقت باورم نمیشد اگر کسی درگوشم میگفت که یک روز این شکلی خواهد شد حس وحالت .....یک جور عجیبی از همه چیز و همه کس کـــَـــــنده و دورم ..با هیچ چیزی یا هیچ کسی جنگ ندارم و فقط دور میشوم ...دور ِ دور ِ دور ...والبته آدم حسابی ها را خیلی نزدیک نگه میدارم ..دو دستی و چهار چنگولی میچسبمشان و به آنها میگویم که برایم مهم ند ..حسابی هایی مثل فاطمه و شوشانا و ندا ......به گذشته و اتفاقاتش که فکرمیکنم لب ولوچه ام از واکنش ها و رفتارهای خودم کج و کوله میشوداما دیگر یقه ام را نمی گیرمبه جایش به خودم میگویم که درنتیجۀ همۀ آن اشتباهاتی که احتمالا بیشترشان خیلی هم گران تمام شده اند حتی اگر ارزشش را نداشته بوده باشنداما خب درنتیجۀ همان ها من الان اینی شده ام که هستم که از این این !بدم هم نمی آید خب ..یک جورهایی قبولش کرده ام و به گمانم دوستش هم دارمدلخوری هایم از او سرجایشاما خب از دوست داشتنم کم نمیشود ..

بعضی اتفاقات باعث میشوند آدم از یک جغرافیا ...از یک زمان خاص...از یک فصل ....ماه ..روز ....ساعت ...از یک قومیت یا ملیت حتی ..از یک دین و باور واعتقاد ...از یک آهنگ و شعر وترانه ...!از یک غذا ..یک رسم ...یک اسم ...!از بوی یک عطر ......متنفر شود ....!آری یک اتفاق این قدرت را دارد که آدم را در برابر ساده ترین چیزهابی قدرت و خلع سلاح کرده باشد ......برای من خرداد با همۀ ماهها فرق دارد ترسناک است ...غمناک است ...تکرار یک درد بی پایان ...